มันเคยเป็นเชือกสองเส้น

เมื่อถึงเวลาวิกฤตของชีวิต
เราก็จะมองเห็นได้เองว่า

เพื่อนคนไหนที่จะยังคงอยู่
คอยอยู่ข้างๆ และให้กำลังใจ

เพื่อนคนไหน
ที่หายไป

ใช่เวลาช่วงนี้รึป่าว
ที่เราจะเลือก
ว่าใครจะสมควรอยู่ในชีวิตเรา
และให้ความสำคัญกับเขา

ใช่ช่วงเวลานี้รึป่าว
ที่เราจะเข้าใจคำว่า เพื่อนแท้
แบบไม่ต้องค้นหาใด

พอรู้สึกตัวอีกที

เราก็กลายเป็นคน

ที่ไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว

ช่วงนี้เป็นครูสอนศิลปะเด็กอยู่
เราชอบเด็กๆ
ชอบศิลปะ
แล้วก็ที่สำคัญก็คือ
แม่เอาไปอวดใครต่อใครได้

วันนั้น
ในห้องเรียนมีน้อง2คน
น้องเหนือ กับน้องปิ่น

น้องเหนือมาเรียนตรงเวลา แล้วก็
เป็นเด็กที่ชวนคุยไม่หยุดเลย น่ารักมากก
เป็นเด็กที่ทำงานเรื่อยๆ ไม่รีบ

ประมาณครึ่งชม.ถัดมา น้องปิ่นก็ตามมาเรียน
น้องปิ่น  เป็นคนวาดรูปได้ มีทักษะ
ทำงานรวดเร็ว ลงสีเร็ว แล้วก็โอเคด้วย

แล้วน้องปิ่นก็มักจะพูดใส่น้องเหนือว่า

เสร็จช้าแน่เลยนะ
แบบนี้จะทำทันรึป่าวเนี่ย

น้องเหนือทำท่าทีไม่พอใจ
หันมาพูดกับเราว่า น้องเขาพูดไม่ดีเลยนะ

เราเองก็เออ ออ แล้วก็ชวนให้น้องวาดรูปต่อ

จนน้องปิ่นพูดแบบนี้อีกซ้ำๆ
น้องเหนือ ปาดินสอ แล้วก็ร้องไห้

เราก็เลย หันไป
ชันขาขึ้นมาบนโต๊ะข้างนึงด้วย แล้วก็หันไปคุยแบบกระซิบๆว่า

ร้องไห้ทำไม
เป็นผู้หญิงต้องเข้มแข็งนะรู้มั้ย

ครูไม่ได้มองว่าใครทำเสร็จเร็วไม่เร็ว
ครูไม่รีบเล๊ยย
อยู่ถึงเช้ายังได้ อยากอยู่นานๆมากเลย
(ทั้งที่ในใจอยากกลับบ้านเชี่ยๆ)

ครูมองว่า คนไหนที่ตั้งใจทำ
ค่อยๆทำก็ได้ แบบนั้นสวยกว่านะ

น้องเหนือหยุดร้องไห้ แล้วก็ทำงานต่อ
หลังจากตอนนั้น
น้องปิ่นพูดอะไร ข่มอะไร
น้องเหนือก็จะหันไปบอกว่า

ครูบอกว่าคนตั้งใจทำ ดีกว่า

น้องเหนือไม่ร้องไห้แล้ว

แล้วครูก็รู้สึก
ว่าครูเท่มาก

น้องชายเจอไดอารี่ที่เขียนไว้ตอนอยู่ที่น้อท

เกือบ2ปีแล้ว
ลืมไปหมดแล้ว

แต่พออ่านอีกที

ก็รู้สึกว่า
ดีจัง ที่เขียนเอาไว้

เราลืมพวกเขาบางคนไปแล้ว
บางประโยคบางคำพูด
เราก็ลืมไปแล้ว

เคยมีคนบอกเราว่า
เรา so strong so little นะ

เคยมีคนพูดกับเราว่า
We gonna miss you ploy.

เคยมีวันที่เราร้องไห้ที่นั่น

เรามีเพื่อนที่เรากอดคอกันเดินข้ามสะพานแม่น้ำในคืนอากาศหนาว

เคยมีกอดแน่นๆ
กับความรู้สึกแบบ คุณจริงใจจังเลย
เรารู้สึกได้

หน้านึงของไดอารี่
เราเขียนไว้ว่า
วันนึงเราก็จะไปจากที่นี่ อาจจะไม่ได้เจอกันอีก
เหมือนเป็นความฝัน

พวกคุณเหมือนความฝันจริงๆ
แล้วเราก็ดีใจที่เคยมีพวกคุณอยู่ในชีวิต
ตอนนี้เราก็ไม่รู้จะบอกพวกคุณยังไง
แต่ก็อยากให้คิดถึงกัน

ไอรีนบอกว่า you will grow up.
โจบอกว่า Remember us.
ส่วนใครสักคนนึงบอกกับเราว่า
I hope you have a good memory from here.

ตอนนั้นเราตอบว่า
I have.

..

miss you Selu garden

]]> http://bloodzrose.wordpress.com/2009/11/07/%e0%b8%9c%e0%b8%b9%e0%b8%81%e0%b8%9e%e0%b8%b1%e0%b8%99/feed/ 0 bloodzrose http://bloodzrose.wordpress.com/2009/11/03/9/ http://bloodzrose.wordpress.com/2009/11/03/9/#comments Tue, 03 Nov 2009 09:56:24 +0000 bloodzrose http://bloodzrose.wordpress.com/2009/11/03/9 ]]>

ขอบคุณพี่ชายของฉัน

ที่เป็นฮีโร่

เป็นกำลังใจ

และอยู่เคียงข้างมาเสมอ

]]> http://bloodzrose.wordpress.com/2009/11/03/9/feed/ 0 bloodzrose http://bloodzrose.wordpress.com/2009/10/09/10/ http://bloodzrose.wordpress.com/2009/10/09/10/#comments Thu, 08 Oct 2009 17:51:34 +0000 bloodzrose http://bloodzrose.wordpress.com/2009/10/09/10 ]]>

เราผูกพันง่าย
เพราะเราไว้ใจ
แล้วก็เชื่อใจคน

ถ้าเราคิดว่าคุณเป็นเพื่อนที่สนิทกับเรา
ก็เป็นเพราะเรารู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ซึ่งบางที
เราก็ลืมคิดไปว่า คุณคิดยังไง

เรามองแค่ สิ่งที่เราเห็น
เรามองแค่แบนๆ
แต่จริงๆแล้ว คนน่ะ กลม รอบด้าน
วิชาภาพยนตร์ก็สอนมา
แต่เราลืมไปเลย

เราเชื่อมาตลอดว่า ความสัมพันธ์แบบเพื่อน
ไม่ได้ขาดกันไปได้ง่ายๆ
เราเชื่อว่ามันหนักแน่น และมั่นคงมากพอ
แล้วเราก็เชื่อมั่นในมัน

แต่ก็ลืมไปว่า
คนอื่นไม่ได้คิดแบบเรา

ถ้าเป็นเรื่องที่คิดว่าเราชอบคุณ
ก็ตัดไปเลย
เพราะมันเล็ก แล้วก็ไร้สาระ
แล้วก็อาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้น
ช่วยอย่า
เพิ่งคิดไปเอง

เพราะคุณกำลังทำลาย
สิ่งที่เราเชื่อมาโดยตลอด
แล้วมันก็ไม่คุ้มกันเลย

กลายเป็นว่าคุณทำให้เราไม่ชอบ
ที่เราเป็นแบบนี้
ที่จริงใจกับผู้คน
ที่ผูกพันกับคนง่ายเกินไป

ที่อ่อนไหวเกินไป

ถ้าคุณซับซ้อนเกินไป
เราก็จะกลัว
แล้วก็ไม่กล้าไว้ใจที่จะให้คุณทั้งใจ

แล้วอีก10 20ปี
ที่คุณเคยว่า

ก็ไม่รู้อยู่ตรงไหน

ไม่รู้ว่าจริงรึป่าว
เพราะขนาดความสัมพันธ์ที่ว่าชัดเจน
ยังได้หายไปได้ง่ายๆ

แล้วเรื่องแบบนี้
มันก็กู้คืนกันยาก
ไม่รู้ว่าคุณรู้รึป่าว

ถ้าคุณไม่หยุด

คุณก็ยังแก้อะไรไม่ได้