Monthly Archives: December 2009

พอรู้สึกตัวอีกที เราก็กลายเป็นคน ที่ไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว

ช่วงนี้เป็นครูสอนศิลปะเด็กอยู่เราชอบเด็กๆชอบศิลปะ แล้วก็ที่สำคัญก็คือแม่เอาไปอวดใครต่อใครได้ วันนั้นในห้องเรียนมีน้อง2คนน้องเหนือ กับน้องปิ่น น้องเหนือมาเรียนตรงเวลา แล้วก็เป็นเด็กที่ชวนคุยไม่หยุดเลย น่ารักมากกเป็นเด็กที่ทำงานเรื่อยๆ ไม่รีบ ประมาณครึ่งชม.ถัดมา น้องปิ่นก็ตามมาเรียนน้องปิ่น  เป็นคนวาดรูปได้ มีทักษะ ทำงานรวดเร็ว ลงสีเร็ว แล้วก็โอเคด้วย แล้วน้องปิ่นก็มักจะพูดใส่น้องเหนือว่า เสร็จช้าแน่เลยนะแบบนี้จะทำทันรึป่าวเนี่ย น้องเหนือทำท่าทีไม่พอใจหันมาพูดกับเราว่า น้องเขาพูดไม่ดีเลยนะ เราเองก็เออ ออ แล้วก็ชวนให้น้องวาดรูปต่อ จนน้องปิ่นพูดแบบนี้อีกซ้ำๆน้องเหนือ ปาดินสอ แล้วก็ร้องไห้ เราก็เลย หันไปชันขาขึ้นมาบนโต๊ะข้างนึงด้วย แล้วก็หันไปคุยแบบกระซิบๆว่า ร้องไห้ทำไมเป็นผู้หญิงต้องเข้มแข็งนะรู้มั้ย ครูไม่ได้มองว่าใครทำเสร็จเร็วไม่เร็วครูไม่รีบเล๊ยยอยู่ถึงเช้ายังได้ อยากอยู่นานๆมากเลย(ทั้งที่ในใจอยากกลับบ้านเชี่ยๆ) ครูมองว่า คนไหนที่ตั้งใจทำค่อยๆทำก็ได้ แบบนั้นสวยกว่านะ น้องเหนือหยุดร้องไห้ แล้วก็ทำงานต่อหลังจากตอนนั้นน้องปิ่นพูดอะไร ข่มอะไรน้องเหนือก็จะหันไปบอกว่า ครูบอกว่าคนตั้งใจทำ ดีกว่า น้องเหนือไม่ร้องไห้แล้ว … Continue reading →